zondag 3 februari 2013

Gezonder leven, waarom het zo zwaar valt

We weten allemaal wat goed is voor ons lichaam. Maar die kennis alleen is niet genoeg om goede voornemens in daden om te zetten.
Artsen zijn het beste voorbeeld. Ze zijn vertrouwd met de meest uiteenlopende ziekterisico´s, prediken een gezonde levensstijl, en toch tonen onderzoeken overduidelijk aan:
  • een op de drie artsen lijdt aan overgewicht;
  • en een op de vijf artsen rookt.
Wat dat bewijst? Dat men er nog zoveel over kan weten wat goed is voor een lichaam c.q. wat het lichaam schaadt, het probleem is om deze kennis in daden om te zetten.


Overschakelen op gezonde levensstijl

Zelfs ernstig zieke mensen lukt de overgang naar een gezonde levensstijl niet. Volgens een onderzoek van een New Yorks kankercentrum neemt slechts 7% van de ex-kankerpatiënten het advies over gezonde voeding en lichaamsbeweging ter harte. En dat terwijl de meerderheid van hen zich ervan bewust is dat hun leven ervan afhangt.

Goede voornemens koppelen aan positieve emoties

Maar waarom lukt het ons niet om die kennis in daden om te zetten? Onderzoekers zijn het erover eens dat puur zakelijke informatie over de schadelijkheid van bijvoorbeeld suikerrijke energiedranken, niet volstaat om van iemand die de godganse dag op de bank voor de TV zit, een topatleet te maken.

Goede voornemens bevinden zich alleen in de buitenste hersenschil zeggen sommige psychologen. En die is slechts 2,5 millimeter dik. De rest van de hersenen wordt gestuurd door emoties, en die rest moet je voor je zien te winnen.

Met andere woorden: om goede voornemens in daden om te zetten, moet je ze koppelen aan positieve gevoelens. Dat is een creatieve prestatie die je voor jezelf moet bewerkstelligen.






Steun en versterking zoeken

Mogelijke schadelijke gezondheidseffecten die nog ver weg lijken te liggen (zoals aderverkalking, botontkalking en diabetes als gevolg van slechte voeding en gebrek aan beweging) zijn te abstract om ons op dit moment emotioneel te beroeren.

In plaats daarvan kan het bijvoorbeeld helpen om onmiddellijk te belonen na het sporten. En het beste werkt dat met “sociale versterking": als iemand zijn partner na het lopen prijst en complimenten geeft.

Bovenop de kloof tussen verstand en gevoel komt ook nog eens onze evolutionair bepaalde genotszucht. Snelle bevrediging van behoeften was zinvol in tijden van voedselschaarste. Maar vandaag de dag staat het ons in de weg. Als er geen dwang bij is, doen we alleen datgene waar we écht zin in hebben.

Gezond leven moet plezier bieden

Wie gezond wil leven, moet in geen geval opzien tegen zo'n levensstijl. Hij zou zich moeten afvragen: welke argumenten zijn er in mijn geval aan te voeren tegen regelmatige lichaamsbeweging?
  • Is het het onberekenbare weer? Dan op naar sportschool of fitnesscenter!
  • Schrikt het alleen zijn af bij het joggen? Misschien werkt het wel met een trainingsmaatje.

Gezonde levensstijl heeft een imagoprobleem

Alles wat gezond is, wordt al gauw beschouwd als spelbederver. Preventie-artsen zien “plezier” daarom als belangrijkste gangmaker bij goede voornemens. Duursport bijvoorbeeld is zeer effectief voor de gezondheid. Maar we weten allemaal, als we er geen plezier aan beleven, dan komt het er ook niet van.

Artsen zoeken daarom bij voorkeur samen met patiënten naar aanknopingspunten. Waren het jaren geleden de danslessen die men als leuk ervaren heeft, dan adviseert de arts om ter plekke een dansschool te bellen. Ook als arts moet je zeer snel concreet worden.....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen