woensdag 21 september 2016

Asbestsanering, wassen neus?

Het is een zonnige nazomerdag en in onze buurt maakt een bedrijf voor asbestsanering zijn opwachting. Op twee grote daken moet asbesthoudend materiaal worden verwijderd en ook in het pand zelf is er kennelijk een ruimte waarin zich tal van asbesthoudende zaken bevinden. Als leek kan men zo zijn bedenkingen hebben over de gebezigde aanpak.



Buren niet geïnformeerd over de asbestverwijdering


Wat me als buurtbewoner meteen opvalt, is dat de buurt geen melding krijgt. Terwijl de medewerkers van het, naar ik mag aannemen gecertificeerd bedrijf, zijn uitgedost met blauwe “astronautenpakken” en zuurstofmaskers dragen, sproeit de buurman links van het pand ongehinderd zijn gazon en wiedt de buurvrouw rechts van het pand het onkruid op nauwelijks 3 meter afstand. En dat alles zonder enige bescherming. En ik geef toe, het is geen drukke straat, maar het is toch bedenkelijk dat die niet is afgesloten en dat er zelfs geen melding van de asbestactiviteiten wordt gemaakt,  bijvoorbeeld door een waarschuwingsbord. Passanten, waaronder ook kinderen, kunnen belangstellend blijven toekijken.

De werkzaamheden verlopen niet bepaald professioneel


Men maakt gebruik van een hoogwerker met een plateau van pakweg 2 bij 2 meter waarop de asbesthoudende materialen worden gedeponeerd. Als leek verwonder ik mij erover dat die verontreinigde materialen niet besproeid of vochtig gehouden worden. Maar ik geef toe, ik ben maar een leek.







Asbestverontreiniging kent geen perceelgrenzen

De kraanmachinist laat het plateau met het asbesthoudend materiaal vervolgens tot één meter boven een grote container zakken. Bodem en wanden daarvan zijn met een groot plastic afdekzeil bekleed. Maar wat schetst mijn verbazing: de asbestplaten, waarvan er meerdere gebroken zijn, worden door de mannen in hun blauwe “ruimtepakken” vanaf het plateau zomaar in de container gekieperd. Het is kurkdroog materiaal en ik zie dan ook duidelijk stofwolken opdwarrelen. En terwijl we toch mogen aannemen dat asbestverontreiniging zich niks aantrekt van perceelgrenzen, kan de buurvrouw op enkele meters afstand nog steeds ongehinderd haar tuin wieden.

Asbestverwijdering: een beschermd beroep?


Inmiddels ben ik door dit knullige optreden geïnteresseerd geraakt in het bedrijf dat de klus voor zijn rekening neemt. Op de bedrijfswagen wordt de firmanaam vermeld, maar van een kijkje op de website worden we niet veel wijzer. Men geeft tot tweemaal toe aan 20 jaar ervaring te bezitten in het verwijderen van asbest, that’s it! Het fenomeen asbest en zijn mogelijke gevaren komt niet aan de orde, er wordt niet beschreven hoe men te werk gaat en ook een geruststellende opmerking dat we hier te maken hebben met een gecertificeerd bedrijf, ontbreekt. Maar oké, misschien is dat ook niet verplicht en mag iedere “Beun de Haas” zich gespecialiseerde asbestverwijderaar noemen.


Verhoudingen volslagen zoek bij asbestverwijdering

Zoals al aangegeven, persoonlijk ben ik een volslagen leek als het gaat om asbestverwijdering. Maar als ik zie hoe het fenomeen asbest in de media en door gezondheidsautoriteiten wordt afgeschilderd, plaats ik toch vraagtekens bij de praktische aanpak van de asbestsanering. Wie daarentegen een pakketje asbestafval niet stiekem op een afgelegen landweggetje deponeert en het braaf naar het milieupark brengt, wordt linea recta teruggestuurd als het goedje niet tweedubbel in afsluitende plastic van een bepaalde dikte is gewikkeld.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen